Ομιλία του Επιτρόπου Προεδρίας κ. Φώτη Φωτίου στην κηδεία του πεσόντος κατά την διάρκεια της τουρκικής εισβολής το 1974, εφέδρου στρατιώτη Νικόλα Νικολάου Χρυσάνθου

Με πόνο ψυχής παρευρισκόμαστε στην κηδεία των λειψάνων ενός ακόμη ήρωα συμπατριώτη μας του έφεδρου στρατιώτη του 306 Τάγματος Πεζικού Νικόλα Νικολάου του Χρύσανθου και της Μυροφόρας που έπεσε μαχόμενος υπερασπίζοντας την ελευθερία και την εδαφική ακεραιότητα της ιδιαίτερης μας πατρίδας.

Ο Νικόλας επέλεξε το δρόμο του καθήκοντος και της Εθνικής αξιοπρέπειας. Προσέτρεξε χωρίς δεύτερη σκέψη στο κάλεσμα της πατρίδας για να υπερασπιστεί το δίκαιο της και δεν δείλιασε ούτε στιγμή μπροστά στο θάνατο.

Έχοντας αντίκρυ μας τα λείψανα του, κλείνουμε ευλαβικά το γόνυ στη θυσία του και εκφράζουμε τη βαθιά μας ευγνωμοσύνη για την τεράστια προσφορά του.

Ευχαριστώ την οικογένεια για την τιμή που μου κάνει να είμαι εδώ σήμερα μαζί της. Είναι μεγάλη η τιμή να μιλάς για έναν ήρωα.

Κυριολεκτικά σαν εφιάλτης παρελαύνουν μπροστά μας, όταν αποχαιρετούμε και τιμούμε ήρωες μας, τα δεινά της τραγωδίας της Κύπρου, η προδοσία του πραξικοπήματος, η εισβολή, η κατοχή, το δράμα των Αγνοουμένων.

Όμως, όσος και αν είναι ο πόνος μας, όση και αν είναι η οδύνη μας, οφείλουμε να ανατρέχουμε σε εκείνα τα θλιβερά γεγονότα που στιγμάτισαν την πορεία μας μέσα στο χρόνο και να αντλούμε τα σωστά διδάγματα. Να προβληματιζόμαστε και να παραδειγματιζόμαστε. Γιατί, πέρα από την απόδοση τιμής και ευγνωμοσύνης στους ήρωες-μάρτυρες του λαού μας, αντλούμε διδάγματα από τη δική τους προφορά και ανανεώνουμε την πίστη μας για τη συνέχιση και καταξίωση ενός αγώνα που δεν έχει ακόμα δικαιωθεί.

Ο Νικόλας Νικολάου, γεννήθηκε εδώ στη Ψημολόφου στις 26 Μαρτίου 1947 με γονείς το Χρύσανθο και τη Μυροφόρα. Ήταν δραστήριος και αγαπητός στους συγχωριανούς του και με φάρο, τον καλό του χαρακτήρα εξασφάλισε θέση στο ταχυδρομείο Λευκωσίας. Ο πατέρας του απεβίωσε πριν την Τουρκική εισβολή ενώ η μητέρα του απεβίωσε στις 12 Σεπτεμβρίου 2003, μεταφέροντας στους ώμους της όλο το βάρος από την απώλεια τους, μαζί και τον πόνο και την αγωνία που σημαδεύουν για μια ζωή την κάθε μητέρα αγνοουμένου. Στον Γολγοθά που συνεχώς ανέβαινε τη στήριξαν οι τρεις κόρες της, η Ευαγγελία, η Στέλλα και η Ελένη, ενώ μια άλλη τραγική πτυχή της οικογένειας, που δεν μπορεί να παραλείψει κανείς, είναι και η απώλεια πριν οκτώ χρόνια του μοναδικού παιδιού του Νικόλα, που του δόθηκε το όνομα του παππού του, του Χρύσανθου. Του μοναδικού του παιδιού ο οποίος σε ηλικία 2 χρονών τότε έχασε τον πατέρα του.

Όταν ξέσπασε η Τουρκική εισβολή, ο Νικόλας διέμενε με τη σύζυγο του Ειρήνη και το ηλικίας μόλις δύο ετών τότε παιδί τους στον Άγιο Δομέτιο. Το πρωί της 20ης Ιουλίου 1974 ο Νικόλας κατατάγηκε ως έφεδρος στο 306 Τάγμα Πεζικού, η έδρα του οποίου βρισκόταν στο Νέο Χωρίο Κυθρέας.

Με την ολοκλήρωση της κατάταξης των εφέδρων την ίδια μέρα, όλοι οι άνδρες του τάγματος, έφεδροι και κληρωτοί, μεταφέρθηκαν στην περιοχή Αγίου Γεωργίου Κερύνειας – Γλυκιώτισσας, για να ενισχύσουν τις εκεί δυνάμεις της Εθνικής Φρουράς.

Αυτά, σε ένα έντονο πολεμικό σκηνικό όπου, υπό την κάλυψη κυρίως της πολεμικής αεροπορίας τους, τα στρατεύματα του Αττίλα ενίσχυαν συνεχώς την παρουσία τους με άρματα μάχης και άλλο βαρύ εξοπλισμό, όπως και με νέα τμήματα στρατού.

Αφού πέτυχαν τον αρχικό στόχο της αποβίβασης τους, λίγο πριν το μεσημέρι της 22ας Ιουλίου οι τουρκικές δυνάμεις επιτέθηκαν με σφοδρότητα κατά των θέσεων της Εθνικής Φρουράς στην περιοχή Γλυκιώτισσας – Αγίου Γεωργίου, όπου αμυνόταν και το 306 Τάγμα Πεζικού. Βολές κατά των θέσεων της Εθνικής Φρουράς πραγματοποιούσαν και τα τουρκικά πολεμικά πλοία

Ακολούθησαν σκληρές αλλά άνισες μάχες και προ του κινδύνου εγκλωβισμού των ανδρών της Εθνικής Φρουράς, δόθηκαν οδηγίες να απαγκιστρωθούν προς την περιοχή Κερύνειας – Πέλλα Πάϊς.

Οι άνδρες της Εθνικής Φρουράς κινούνταν κατά ομάδες, είτε με πορεία διασχίζοντας τον Άγιο Γεώργιο προς Κερύνεια, είτε έξω από τον Άγιο Γεώργιο, πλησιάζοντας το Τουρκοκυπριακό χωριό Τέμπλος, όπου τελικά διαφάνηκε ότι υπήρχαν τουρκικές ενέδρες στην περιοχή λίγο έξω από το χωριό.

Οι εθνοφρουροί μέσα από μια κόλαση πυρών πολέμησαν με απαράμιλλο σθένος και ανδρεία και με την μέθοδο της αλληλοκάλυψης αριθμός από αυτών χρησιμοποιώντας παρακείμενες χαράδρες κατόρθωσαν να απομακρυνθούν από τις ενέδρες και να φθάσουν στην Κερύνεια και στη συνέχεια στο Πέλλα-Πάϊς, όπου και ανασυγκροτήθηκαν, ενώ οι υπόλοιποι έπεσαν ηρωικώς μαχόμενοι κατά την ανταλλαγή των πυρών. Τα ονόματα τους έχουν καταγραφεί με ανεξίτηλα γράμματα στο Πάνθεον των Αθανάτων της Κυπριακής Ελευθερίας.

Ο Νικόλας από τον χρόνο κατά τον οποίον έφθασε με την ομάδα του στην περιοχή του Τέμπλους, δεν έδωσε σημεία ζωής και η τύχη του αγνοείτο.

Τα λιγοστά οστά του εντοπίστηκαν στην περιοχή του Τουρκοκυπριακού χωριού Τέμπλος, εκεί όπου διαφάνηκε ότι έπεσε ηρωικώς μαχόμενος στο πλαίσιο του προγράμματος εκταφών και αναγνώρισης λειψάνων της Διερευνητικής Επιτροπής Αγνοουμένων Κύπρου που λειτουργεί υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών.

Ελληνίδες, Έλληνες,

Πολλοί συγγενείς των αγνοουμένων μας εξακολουθούν να διέρχονται το μεγάλο δράμα της εξαφάνισης των αγαπημένων τους προσώπων. Χρέος μας είναι να επιτύχουμε τη διαλεύκανση και της τελευταίας περίπτωσης αγνοουμένου μας. Οι ευθύνες της Τουρκίας είναι για αυτό τεράστιες και θα πρέπει επιτέλους να συμμορφωθεί με τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου και άλλων οργανισμών προκειμένου να επιλυθεί πλήρως το ανθρωπιστικό αυτό πρόβλημα.

Δεν μπορεί μετά από τόσα χρόνια να μην έχουν δοθεί απαντήσεις για τους μισούς αγνοούμενους μας. Όπως δεν μπορεί να συνεχίζεται η ίδια τακτική από μέρους της κατοχικής δύναμης, μια τακτική προσπάθειας αποενοχοποίησης της που συγκρούεται με κάθε έννοια δικαίου και ηθικής και δεν είναι δυνατό να γίνεται ανεκτή από κανένα.

Σε μια πολύ δύσκολη περίοδο για το εθνικό μας θέμα η οποία χαρακτηρίζεται από την έξαρση της αδιαλλαξίας της Τουρκικής πλευράς και την επιθετικότητα της, τα κατεχόμενα μέρη μας, η εκκλησιαστική και πολιτιστική μας κληρονομιά, οι τάφοι των προγόνων μας, οι νεκροί και οι αγνοούμενοι μας, φωνάζουν μέσα μας τη μεγάλη ανάγκη της συστράτευσης και ενότητας όλων στον αγώνα για την απελευθέρωση της γης μας, για την επανένωση της πατρίδας μας, για τον τερματισμό της κατοχής και για την διασφάλιση των δικαιωμάτων και των βασικών ελευθεριών του καθενός μας.

Κατά εντελώς απαράδεκτο και προκλητικό τρόπο η Τουρκική πλευρά θέτει ως προϋπόθεση επανάληψης των συνομιλιών την αποδοχή λύσης δυο χωριστών κρατών, ενώ την ίδια ώρα προβαίνει σε νέα τετελεσμένα επί του εδάφους, ιδιαίτερα στην περιοχή Αμμοχώστου, κατά παραβίαση των αποφάσεων και των ψηφισμάτων των Ηνωμένων Εθνών.

Ζητούμε από το σύνολο της διεθνούς κοινότητας να απαιτήσει από την Τουρκία το σεβασμό του διεθνούς δικαίου και να εγκαταλείψει την προκλητική ρητορική και την αναθεωρητική της στάση.

Μόνο έτσι θα δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για μια δίκαιη και βιώσιμη λύση του Κυπριακού η οποία να δικαιώνει και όσους πρόσφεραν τη ζωή τους για την ελευθερία της πατρίδας μας.

Ελληνίδες, ΄Ελληνες,

Σήμερα εδώ στη Ψημολόφου γράφουμε τον επίλογο της τραγικής ιστορίας ενός ακόμα άξιου τέκνου της Πατρίδας μας.

Περήφανοι θα αισθάνονταν σήμερα για τον ήρωα γιο τους οι γονείς του Νικόλα, Χρύσανθος και Μυροφόρα καθώς και ο γιός του Χρύσανθος που έφυγαν από την ζωή.

Αγαπητές αδερφές του ήρωά μας, Ευαγγελία και Ελένη,

Αγαπητοί και σεβαστοί συγγενείς,

Τα λόγια μπορούν να δώσουν, μόνο για λίγο, βάλσαμο στην πονεμένη σας ψυχή. Πίσω από τη σημερινή τελετή, προβάλουν χρόνια ανείπωτου πόνου και δυστυχίας, χρόνια που πέρασαν με πολλά ερωτηματικά και μεγάλο παράπονο.

Η Κύπρος υποκλίνεται μπροστά σας. Και για σας προσεύχεται την εκ του Θεού παρηγοριά και για το δικό σας άνθρωπο, τον ήρωά σας, της ψυχής του το γαλήνεμα. Σήμερα πρέπει να νιώθετε περήφανοι για τον άφθαστο ηρωισμό και το μεγαλείο της ψυχής του αγαπημένου σας αδερφού όπως νιώθουμε όλοι.

Αποχαιρετούμε σήμερα τον Νικόλα Νικολάου και τιμούμε με ευγνωμοσύνη την μνήμη του. Ο Νικόλας έπεσε στις επάλξεις του καθήκοντος και προς αυτόν και όλους τους συμπολεμιστές του, όπως και σε όλους όσους έδωσαν την ζωή τους για την ελευθερία και την ανεξαρτησία της Κύπρου μας οφείλουμε πολλά. Οφείλουμε την ύπαρξη μας ως Κυπριακή Δημοκρατία καθώς και την αξιοπρέπεια μας ως ελεύθεροι άνθρωποι.

Αιωνία ας είναι η μνήμη και η δόξα του Έφεδρου Στρατιώτη του 306 Τάγματος Πεζικού Νικόλα Νικολάου του Χρύσανθου και της Μυροφόρας.

Αιωνία και Τιμημένη.

Related posts

Leave a Comment