Τουρκία: Αθώοι οι δολοφόνοι αστυνομικοί – Στη φυλακή ο δημοσιογράφος που τους αποκάλυψε

Με μόνο τεκμήριο τη φωτογραφία που τράβηξε (φωτογραφία, επάνω) κατά την άσκηση του δημοσιογραφικού του καθήκοντος, ο τούρκος δημοσιογράφος Αμτουραχμάν Γκιοκ δικάστηκε στην Τουρκία, κατηγορούμενος ως μέλος τρομοκρατικής οργάνωσης, όπως και για το αδίκημα της «διενέργειας προπαγάνδας παράνομης οργάνωσης».

Χωρίς αναστολή
Αθωώθηκε για την πρώτη κατηγορία και καταδικάστηκε για τη δεύτερη σε 1,5 χρόνο και 22 μέρες φυλάκιση και μάλιστα χωρίς αναστολή εκτέλεσης της ποινής.

«Αν είχα γράψει Λιβύη ή Αζερμπαϊτζάν κάτω από τις φωτογραφίες που αποτέλεσαν το αντικείμενο της κατηγορίας, θα με δικάζατε;», είπε ο δημοσιογράφος στην απολογία του-κόλαφος για τον εισαγγελέα και τους δικαστές.

«Δεν αποδέχομαι τον ισχυρισμό της εισαγγελίας ότι έκανα προπαγάνδα λόγω των φωτογραφιών που κοινοποίησα στην κοινή γνώμη. Είχα δηλώσει ότι όλες αυτές οι φωτογραφίες ήταν ειδησεογραφικές, και τις τράβηξα ενώ εργαζόμουν ως πολεμικός ανταποκριτής σε περιοχές συγκρούσεων και είχαν δημοσιευθεί προηγουμένως ως ειδήσεις στα πρακτορεία με τα οποία συνεργάζομαι καθώς και σε εφημερίδες, ιστοσελίδες στο Διαδίκτυο και τηλεοπτικούς σταθμούς, είτε είναι συνδρομητές σε αυτά τα πρακτορεία είτε όχι» πρόσθεσε ο Αμτουραχμάν Γκιοκ.

Απολογία-κόλαφος
Και συνέχισε: «Επιμένει η εισαγγελία να κάνει μια αξιολόγηση, διαχωρίζοντάς την από το δημοσιογραφικό μου επάγγελμα. Στις αναρτήσεις μου δεν υπάρχει καμία πληροφορία πέρα από το που και πότε τραβήχτηκαν οι φωτογραφίες. Επομένως, αναρωτιέμαι, εάν είχα γράψει Λιβύη, Αλ Μπαμπ, Ιντλίμπ, Λατάκια, Αζερμπαϊτζάν κάτω από αυτές τις φωτογραφίες, θα μπορούσε η εισαγγελία να ισχυριστεί ότι έκανα “προπαγάνδα οργάνωσης” με αυτές τις φωτογραφίες;».
Για να απαντήσει: «Δεν νομίζω. Δεν γνωρίζω κανέναν δημοσιογράφο που να έχει διωχθεί με αυτόν τον τρόπο μόνο λόγω των ειδήσεων που μετέδωσε από περιοχές συγκρούσεων ή επειδή υπήρχαν ένοπλοι στις φωτογραφίες που τράβηξαν. Δεν μπορεί να υποτιμηθεί η σημασία της αναφοράς των δημοσιογράφων στον κοινό για τις ένοπλες συγκρούσεις. Οι δημοσιογράφοι είναι οι μη πολεμιστές των πολέμων. Με τη συλλογή και τη διάδοση αξιόπιστων πληροφοριών στις ένοπλες συγκρούσεις εκπληρώνουν ένα πολύ σημαντικό καθήκον που εξυπηρετεί το δημόσιο συμφέρον».

«Είναι η δημοσιογραφία μου που δικάζεται»
Τόνισε, επίσης, ότι «Οπως γίνεται αντιληπτό από τις καταγγελίες, είναι η δημοσιογραφία μου που δικάζεται. Ο μεγαλύτερος λόγος για τον οποίο κατηγορήθηκα στο πλαίσιο αυτών των δημοσιογραφικών δραστηριοτήτων είναι ότι φωτογράφισα τη στιγμή της δολοφονίας του Κεμάλ Κουρκούτ, ο οποίος σκοτώθηκε από την αστυνομία στο Ντιγιάρμπακιρ, στις 21 Μαρτίου 2017».

Και κατέληξε: Εδώ οι διωκτικές αρχές και μετά η εισαγγελία προσπαθούν να με εκδικηθούν για την αποκάλυψη της αλήθειας, με τη δημοσίευση των φωτογραφιών για τον Κεμάλ Κουρκούτ, για τον οποίο ανακοινώθηκε ότι ήταν “βομβιστής αυτοκτονίας”. Διώκομαι λοιπόν διότι δημοσίευσα τις φωτογραφίες, διαψεύδοντας τους αξιωματούχους του Αστυνομικού Τμήματος, τον κυβερνήτη του Ντιγιάρμπακιρ, που δημοσιοποίησε την αναληθή δήλωση της αστυνομίας, και το υπουργείο Εσωτερικών που υπερασπίστηκε τους υπεύθυνους για αυτή τη δολοφονία.

»Η εισαγγελία θα έχει καταλάβει ότι δεν μπορώ να τιμωρηθώ με αβάσιμους ισχυρισμούς, σε όλα τα στάδια από την ημερομηνία κράτησής μου μέχρι σήμερα, ότι έκανα “προπαγάνδα για τρομοκρατική οργάνωση”, διότι διώκομαι μόνο για τις δημοσιογραφικές μου δραστηριότητες. Προς υπεράσπισή μου από την αρχή της δίκης μου, προσπάθησα να εξηγήσω με κάθε ειλικρίνεια και με όλες τις πληροφορίες που διαθέτω ότι αυτοί οι ισχυρισμοί δεν αντικατοπτρίζουν την αλήθεια».

Δεν ήταν αρκετή…
Ούτε η ξεκάθαρη εικόνα της εκτέλεσης δεν ήταν αρκετή για να καταδικαστεί τούρκος αστυνομικός για την εν ψυχρώ δολοφονία του κούρδου βιολιστή Κεμάλ Κουρκούτ στις 21 Μαρτίου 2017.

Στα μέσα Νοεμβρίου του 2020, η τουρκική «δικαιοσύνη» αθώωσε τους δολοφόνους αστυνομικούς, και τώρα, το 2022, πέντε χρόνια αργότερα, στέλνει στη φυλακή τον δημοσιογράφο που αποκάλυψε τη δολοφονία.

Σύμφωνα με τα γεγονότα, ο 23χρονος Κούρδος Κεμάλ Κουρκούτ, όντας φοιτητής μουσικής και βιολιστής, ταξίδεψε στο Ντιγιάρμπακιρ στις 21 Μαρτίου 2017 για την περίφημη κουρδική γιορτή «Νεβρόζ» – είναι η μέρα που οι Κούρδοι υποδέχονται την άνοιξη. Μετά την εκτέλεσή του, οι τουρκικές αρχές ανακοίνωσαν ότι ο Κεμάλ δολοφονήθηκε γιατί ήταν ύποπτος ως «βομβιστής αυτοκτονίας».

«Οι Κούρδοι εκτελούνται και μετά προσπαθούν να αποδείξουν στο δικαστήριο τις ίδιες τις δολοφονίες τους», είχε αναφέρει στο πρακτορείο «Al-Monitor», ο δικηγόρος της οικογένειας Κουρκούτ, Ρεϊχάν Γιαλτζιντά Μπαϊντεμίρ.

Σύμφωνα με την Al-Monitor, Κούρδοι και Αλεβίτες είναι ευάλωτοι να δεχθούν επίθεση από τις τουρκικές αρχές, οποιαδήποτε στιγμή.

«Που είναι οι Κούρδοι»
«Χάσαμε τον πατέρα μας όταν ο Κεμάλ ήταν 6 ετών. Ο Κεμάλ ήταν 19 όταν ξέσπασε η εξέγερση στο πάρκο Γκεζί, και όταν άκουσε το ρεσιτάλ πιάνου αποφάσισε να επιστρέψει στο κολλέγιο και στο πάθος του, τη μουσική. Ηταν τότε, όταν ο Κεμάλ άκουσε τους τούρκους αστυνομικούς να ρωτούν τον κόσμο “πού είναι οι Κούρδοι”», σημείωσε ο αδερφός του δολοφονηθέντος, Ερτζάν.

Είναι εξοργιστικό το γεγονός πως οι τουρκικές αρχές προσπάθησαν να συνδέσουν τον Κεμάλ με το «Ισλαμικό Κράτος» και την επίθεση στον σιδηροδρομικό σταθμό της Αγκυρας, όπου σκοτώθηκαν 109 άνθρωποι το 2015.

Το 2016 και μετά την απόπειρα πραξικοπήματος, ο Κεμάλ υποχρεώθηκε να βγάλει την μπλούζα του για να εισέλθει σε πλατεία όπου οι Κούρδοι γιόρταζαν το Νεβρόζ.

Αν δεν ήταν οι φωτογραφίες του Γκιοκ, ο Κεμάλ θα ήταν ακόμα μια υπόθεση «εξόντωσης πιθανού τρομοκράτη» για τα αρχεία του κράτους.

Λόγω της καταγωγής του
Ο Γκιοκ έπρεπε να κρύψει την κάρτα μνήμης της φωτογραφικής του μηχανής, όταν προέβησαν σε παράνομο έλεγχο. Επειτα, οι τουρκικές αρχές εξαφάνισαν τα αποδεικτικά στοιχεία.

Είναι πασιφανές πως οι τούρκοι αστυνομικοί, στοχοποίησαν τον Κεμάλ Κουρκούτ λόγω της κουρδικής καταγωγής του και σκεπτόμενοι ότι το Νεβρόζ φέρνει τους νέους Κούρδους κοντά στην παράδοση. Μέσα σε αυτή την παράδοση, αναζητείται ο τρόπος της αντίστασης στον ολοκληρωτισμό του τουρκικού καθεστώτος.

in.gr

Related posts

Leave a Comment